Charles Baudelaire

“Le Chat"

Viens, mon beau chat, sur mon coeur amoureux; 
Retiens les griffes de ta patte, 
Et laisse-moi plonger dans tes beaux yeux, 
Mêlés de métal et d'agate.

Lorsque mes doigts caressent à loisir 
Ta tête et ton dos élastique, 
Et que ma main s'enivre du plaisir 
De palper ton corps électrique,

Je vois ma femme en esprit. Son regard, 
Comme le tien, aimable bête, 
Profond et froid, coupe et fend comme un dard,

Et, des pieds jusques à la tête, 
Un air subtil, un dangereux parfum, 
Nagent autour de son corps brun.” 
― Charles Baudelaire, Les Fleurs du Mal

Voices from within | Dan Slepian | TEDxSingSing

Gedicht van Nobelprijswinnares Wislawa Szymborska

Omdat het Gedichtendag is, een gedicht van Nobelprijswinnares Wislawa Szymborska

Doodgaan - dat doe je een kat niet aan.
Want wat moet een kat
in een lege woning beginnen.
Tegen de muren oplopen.
Langs de meubels wrijven.
Zogenaamd niets veranderd,
maar alles toch anders.
Zogenaamd niets verplaatst,
maar toch alles opzij geschoven.
En 's avonds schijnt de lamp niet meer.

Stappen op de trap,
maar niet die stappen.
De hand die de vis op het bordje legt
is ook niet de hand die dat deed.

Iets begint hier niet
om zijn gewone tijd.
Iets gaat hier niet zo
als het moet.
Iemand was hier steeds,
verdween toen plotseling
en blijft koppig weg.

In alle kasten gekeken.
Alle planken afgerend.
Onder het kleed gekropen en gecontroleerd.
Zelfs het verbod getrotseerd
en de papieren rondgestrooid.
Wat is er meer te doen.
Slapen en wachten.

Als hij nou toch terugkomt,
zich nou vertoont,
dan zal hij het weten
zo ga je niet met een kat om.
Naar hem toelopen
als met de grootste tegenzin,
op het dooie gemak,
op diep beledigde poten.
En om te beginnen niks geen gespring en gepiep.