woensdag 31 maart 2010
Schrijven door muren...
Enkele lukraak gekozen teksten...... van gedetineerden te Leuven Hulp, Hasselt, Turnhout, Gent begeleid door Karel Sergen, Stefan Brijs en Trice Janssen, Sonja Focketyn en Walter Van den Broeck en Daniël Billiet.
Volgende gedetineerden namen aan de schrijfcursussen deel:
Albert, Ronny, Serge, Paul, Ruud, Rinus, Marc, Klaas, Pascal, Tom, Frans, Ashraf, Marc, Ayhan, Marc, Tekin, Paolo, Luc, Mehmet, Pietro, Paul, Marc, Serge, Albert, Carlo, Brenda, Ankje, Sonia, Hilde, Rozie, Nicky, Alfred, Marcel
Mijn cel
Een houten kast en een zacht bed
naast een lange tafel waarop boeken,
een stereoketen, een koffiezet en
een tv die ik huur
Aan de muur posters van mooie vrouwen
foto's van mijn ouders
en een spiegel waarin
ik mijn gezicht
niet zie
Tekin
Trauma
Zie, zij bukt zich
en maakt met haar handen een scherm.
Als je probeert haar aan te raken
komt iets van haar terug naar boven.
Onderhuids draagt zij een spoor
van littekens.
Je kan er de afwezigheid van haar moeder
terugvinden, de harde hand van haar vader
waar woorden zijn ingeslagen.
Je kan er niet lang blijven.
Kijk, zij zit daar weer
als een geslagen hond, de benen opgetrokken,
het hoofd verstrooid, de stem
die alleen zij hoort bulderen
in haar botten en beenderen
laat niets van haar heel.
Brenda
11 september: de apocalyps in Amerika
Ik heb de hel gezien.
Het was niet donker of duister.
Het was klaarlichte dag.
De zon scheen.
Ik heb de hel gevoeld.
Pijn van binnen.
Wanhoop in ieders ogen.
Hoeveel kinderen stonden te wachten op school,
tot niemand hen kwam afhalen?
Ik voel de hel,
Geen wraakgevoelens of haat,
Wel weerzin, onbegrip, afgrijzen, ongeloof…
De hel dus…
Ashraf
Bezoek...
Ik schat haar zestig jaar oud. Sluik haar, klein, bleek als was en bloedeloze lippen. En een wijnvlek op haar voorhoofd. Ze staat voor me bij het loket.
Dat ze haar zoon -'Hij heet Victor, meneer.'- komt bezoeken en dat ze niet weet hoe het allemaal werkt. Want dat ze nog nooit 'vanzeleven' in een gevangenis is geweest. 'Wie had het trouwens ooit kunnen denken...'
Ik hoor het uniform zeggen dat ze juwelen, munten en andere metalen voorwerpen in de 'locker' moet leggen. Ik zie haar verschrikt om zich heen kijken. Ze wil nog wat vragen maar een chique meneer die onbeschaamd de hele rij wachtenden gepasseerd is, duwt haar niet zo chique opzij en schuift een papiertje onder het loketraam.
'Goeiemorgen, meester,' zegt het uniform.
En wanneer de meester -zonder iets in de locker te hoeven leggen- verder schrijdt, sta ik zelf voor het uniform. Ik heb de moeder van Victor uit het oog verloren.
Ik overhandig mijn paspoort en zeg dat ik voor de 'workshop schrijven' kom. Mijn paspoort verdwijnt in een schuifje, ik krijg een badge, en de wenk dat ik door het enge detectorpoortje moet.
En daar duikt de moeder van Victor ineens weer voor me op. De detector piept alsof het vrouwtje staatsgevaarlijk is. Haar blik is een en al hulpeloosheid.
'Uw schoenen misschien, madammeke.' Het uniform wankelt niet.
Maar wanneer ze dan nog kleiner -want barrevoets- weer door het poortje wandelt, begint het ding meteen weer de horlepiep te spelen.
'Ik zou er niet van verschieten dat ge nen béja met ijzeren beugels aanhebt.' Rond de mond boven het uniform rijst een monkellachje. Haar mond verkrampt.
'En kleedkamers hebben we hier niet...'
Wanneer ik de zware deuren achter me heb en door de lange corridor dwaal, spookt het allemaal nog door mijn hoofd. Dat ik een dwazekloot ben want dat ik had moeten tussenkomen... En dat het toch allemaal nogal godsverhemelste willekeur is, dat optreden van die bewakers...
En ik verstijf wanneer er onverwacht weer een uniform opduikt. Maar deze keer zit er een vriendelijke en correcte mens in die me vraagt waar ik naartoe moet. En die me zegt, wanneer hij hoort dat ik voor de 'workshop schrijven' kom, dat het goed is dat er voor de gevangenen af en toe ook wat extra kan gebeuren.
Minuten later zitten we met z'n vijven rond een tafel. Ik stel me voor. Zij stellen zich voor. En dat we samen een heel proces zullen doorlopen om een schrijfproject af te ronden. En dat we er allemaal mee akkoord gaan dat het eindproduct leesbaar en goed moet zijn. Dat we ermee onder de mensen moeten kunnen komen. En we beginnen met z'n allen aan de eerste oefening: schrijf tien lijnen volgend op de beginzin 'Het schijnt dat de GB nu Carrefour heet.'
Tegen het einde van de sessie komt er nog een laatkomer binnen. Tatoeages overal. 'Sorry, ik ben Victor, ik ben te laat omdat ik bezoek had.'
Ik heb hem niet verteld dat ik zijn bezoek ontmoet had. Hij zal het met deze lezen. Tenminste, als dit tijdschrift het detectorpoortje niet doet piepen.
© Erik Vlaminck
Dat ze haar zoon -'Hij heet Victor, meneer.'- komt bezoeken en dat ze niet weet hoe het allemaal werkt. Want dat ze nog nooit 'vanzeleven' in een gevangenis is geweest. 'Wie had het trouwens ooit kunnen denken...'
Ik hoor het uniform zeggen dat ze juwelen, munten en andere metalen voorwerpen in de 'locker' moet leggen. Ik zie haar verschrikt om zich heen kijken. Ze wil nog wat vragen maar een chique meneer die onbeschaamd de hele rij wachtenden gepasseerd is, duwt haar niet zo chique opzij en schuift een papiertje onder het loketraam.
'Goeiemorgen, meester,' zegt het uniform.
En wanneer de meester -zonder iets in de locker te hoeven leggen- verder schrijdt, sta ik zelf voor het uniform. Ik heb de moeder van Victor uit het oog verloren.
Ik overhandig mijn paspoort en zeg dat ik voor de 'workshop schrijven' kom. Mijn paspoort verdwijnt in een schuifje, ik krijg een badge, en de wenk dat ik door het enge detectorpoortje moet.
En daar duikt de moeder van Victor ineens weer voor me op. De detector piept alsof het vrouwtje staatsgevaarlijk is. Haar blik is een en al hulpeloosheid.
'Uw schoenen misschien, madammeke.' Het uniform wankelt niet.
Maar wanneer ze dan nog kleiner -want barrevoets- weer door het poortje wandelt, begint het ding meteen weer de horlepiep te spelen.
'Ik zou er niet van verschieten dat ge nen béja met ijzeren beugels aanhebt.' Rond de mond boven het uniform rijst een monkellachje. Haar mond verkrampt.
'En kleedkamers hebben we hier niet...'
Wanneer ik de zware deuren achter me heb en door de lange corridor dwaal, spookt het allemaal nog door mijn hoofd. Dat ik een dwazekloot ben want dat ik had moeten tussenkomen... En dat het toch allemaal nogal godsverhemelste willekeur is, dat optreden van die bewakers...
En ik verstijf wanneer er onverwacht weer een uniform opduikt. Maar deze keer zit er een vriendelijke en correcte mens in die me vraagt waar ik naartoe moet. En die me zegt, wanneer hij hoort dat ik voor de 'workshop schrijven' kom, dat het goed is dat er voor de gevangenen af en toe ook wat extra kan gebeuren.
Minuten later zitten we met z'n vijven rond een tafel. Ik stel me voor. Zij stellen zich voor. En dat we samen een heel proces zullen doorlopen om een schrijfproject af te ronden. En dat we er allemaal mee akkoord gaan dat het eindproduct leesbaar en goed moet zijn. Dat we ermee onder de mensen moeten kunnen komen. En we beginnen met z'n allen aan de eerste oefening: schrijf tien lijnen volgend op de beginzin 'Het schijnt dat de GB nu Carrefour heet.'
Tegen het einde van de sessie komt er nog een laatkomer binnen. Tatoeages overal. 'Sorry, ik ben Victor, ik ben te laat omdat ik bezoek had.'
Ik heb hem niet verteld dat ik zijn bezoek ontmoet had. Hij zal het met deze lezen. Tenminste, als dit tijdschrift het detectorpoortje niet doet piepen.
© Erik Vlaminck
Het Parool...Max Pam
André Rouvout, minister van Jeugd en Gezin, heeft geen opdracht willen geven voor een onderzoek naar het seksueel misbruik in rooms-katholieke instellingen. De minister laat dat liever over aan zijn medechristen Deetman, die door de roomsen is ingehuurd om na te gaan wat zich op die internaten heeft afgespeeld.
De kinderen van Nederland zullen blij zijn wanneer de demissionaire Rouvout is opgehoepeld met zijn kleuterministerie voor Kinderverkrachting en Struisvogelarij. Ziet hoe hij de kindertjes tot zich laat komen, terwijl men op zijn departementje uit de neus staat te eten. Verjaard is het toverwoord. Ook het Openbaar Ministerie kijkt graag de andere kant uit en laat het probleempje liever in christelijke kring oplossen.
Aan de andere kant: hoe zit het met Gregorius Nekschot?
Dat is die cartoonist – weet u nog? – die een paar jaar geleden met veel geweld van zijn bed werd gelicht, omdat hij voor moslims beledigende tekeningen had gemaakt. Persoonlijk vond ik het geen onaardige prenten, al moest ik ineens overal lezen dat de vrijheid van meningsuiting weliswaar hoog in het vaandel staat, maar dat die Nekschot helemaal niet kan tekeningen. Het zij zo. Daarna is niet veel meer van de zaak vernomen en ik dacht al dat die inmiddels was verjaard.
Of geseponeerd.
Maar dat blijkt niet het geval.
Dankzij de nimmer aflatende inspanningen van Paul Velleman, Officier van Justitie te Amsterdam, loopt de zaak nog steeds. Nog niet zo lang geleden zag Velleman af van de vervolging van Gretta Duisenberg en Harry van Bommel, die twee intifadastrijders die waren opgemarcheerd te midden van het gepeupel dat “Hamas! Hamas, Joden aan het gas!” had geroepen.
Joden met een hoofdletter, dat wel.
Maar met het loslaten van Gregorius Nekschot heeft Paul meer moeite. Dat is des te merkwaardiger, omdat ik uit de stukken van Kustam Bessems in De Pers opmaak dat de actie tegen Nekschot vooral tot stand is gekomen op instigatie van de beroemde pseudo-Iman en haatprediker Abdul Jabbar van der Ven. Misschien herinnert u het zich nog dat deze bekeerling bij Andries Knevel opzien baarde door Geert Wilders dood te wensen. Weliswaar was het voor Abdul Jabber nog een brug te ver om zelf Wilders een mes tussen de ribben te steken, maar een mooie, voortwoekerende kanker had Wilders wel verdiend.
Een fijn mens, die Van der Ven, en een rolmodel voor iedere moslim. Logisch dat hij onder het bezielend oog van Paul Velleman nog altijd vrij rondloopt.
Kustam Bessems vond uit dat de 88 meldingen in het dossier van het Openbaar Ministerie afkomstig zijn van het Meldpunt Discriminatie Internet, een van die vele instanties die zich met subsidiegeld een nutteloos bestaan weten te verzekeren. Bessems vond ook uit dat die meldingen bijna steeds binnenrolden, wanneer Van der Ven een oproep had gedaan op een of andere website. Kortom, die halve gare Van der Ven hoefde maar weer iets te roepen of andere halve garen stonden klaar om te klagen. Het Meldpunt Discriminatie, altijd goed voor werkverschaffing, pakte de klachten op, ging ermee naar het OM.
En zo werd over Nekschot een dossier opgebouwd.
Ondertussen verhoorde Velleman enkele getuigen-deskundigen, onder wie Koos van Weringh, die niet alleen criminoloog is, maar ook een groot kenner van politieke prenten. “Wat deze tekenaar is overkomen lijkt mij een sterk staaltje van machtsvertoon van het politiële en justitiële apparaat. Mij is uit de Nederlandse geschiedenis geen voorbeeld bekend van een gearresteerde karikaturist.”, zei Van Weringh.
Wel memoreerde hij een zaak uit 1936, toen een spotprent over Hitler strafbaar werd geacht, omdat daarin “belediging van een bevriend staatshoofd” werd gezien. Tevens werd de Arabist Hans Jansen ontboden, die het ook voor Nekschot opnam en het Openbaar Ministerie “laf” noemde. Jansen voelde hij zich geschoffeerd, toen het OM zijn woorden in het dossier tot één zinnetje terugbracht.
Enfin, het is een zaak om eindeloos mee door te gaan, maar mij lijkt het toch verstandiger eindelijk eens op te houden met al deze flauwe kul.
Velleman, ga kinderverkrachters vangen!
Het Parool, maart 2010
Nederland is te benijden om zijn columnisten.
Dank aan HDW.
dinsdag 30 maart 2010
HLN Bizar - Transseksuele moordenaar trouwt met lesbische 'collega' (1086228)
In de periode dat hij in de gevangenis zat, trouwde Wakefield al twee keer. In de jaren negentig onderging hij een geslachtsoperatie nadat hij zijn cel begon te versieren met bloemen en kanten gordijntjes. De geslachtsverandering kostte ruim 12.000 euro en werd integraal opgehoest door de Britse belastingbetaler.
Het volledige artikel lezen? Klik op onderstaande link.
HLN Bizar - Transseksuele moordenaar trouwt met lesbische 'collega' (1086228)
Het volledige artikel lezen? Klik op onderstaande link.
HLN Bizar - Transseksuele moordenaar trouwt met lesbische 'collega' (1086228)
zaterdag 27 maart 2010
Verrassend interessant
zaterdag 27 maart 2010 door Youp
Oorgasme
Dus de doventolk bij het Journaal moest deze week met brede gebaren aan de hardhorende kijkers uitleggen dat de huidige paus Benedictus XVI in 1996, toen hij onder zijn meisjesnaam Joseph Ratzinger nog een ander baantje had, op de hoogte werd gebracht van seksueel misbruik van 200 dove kinderen door een Amerikaanse pedofiele zwartrok en dat hij daar vervolgens niets mee deed. Wat is het doventolkgebaar voor seksueel misbruik van dove kinderen? Moet de doventolk dan ook vies kijken? Obscene gebaren maken?
Wel interessant dat de huidige vertegenwoordiger van God op aarde toen niet reageerde op een brief van de aartsbisschop van Milwaukee. Die vroeg om ontslag van de enge Amerikaanse pedo, die geen enkele vorm van berouw toonde. Ratzinger liet gewoon niets van zich horen. Pas acht maanden later reageerde zijn toenmalige en huidige tweede man kardinaal Bertone met de mededeling dat er een geheim proces zou komen tegen de priester. Dat proces werd voortijdig stopgezet.
Hoe ik dat geheime proces voor me zie? Een stuk of wat van die opgewonden smeerpijen, die met rode konen en stuiterende toverballen genieten van de vunzige details, die door een van de mannen een beetje bronstig worden voorgelezen. Waarom ze het proces hebben stopgezet? Ik denk dat ze na het gulzig verorberen van de geile feiten hebben gedacht: wie zijn wij om dit te veroordelen? Waarschijnlijk heeft de vieze priester een bedankje van de mannen gekregen en ontving hij per kerende post de vraag of hij nog meer smulfeitjes had. Of dat hij een keer langs wilde komen. Misschien is de woordspeling aarsbisschop nog gemaakt.
Maar de paus deed in 1996 dus niks met een ontslagaanvraag voor een onbedaarlijke viespeuk, die zich jarenlang wellustig vergrepen had aan tweehonderd dove kinderen. Interessant gegeven. Is hij daarom door God uitgekozen om Hem te vertegenwoordigen op aarde? Houdt God zelf ook wel van kinderporno? God ziet volgens de gelovigen alles, dus ik vrees dat Hij al deze viezigheid lekker vindt. Anders had hij toch wel eens een geestelijk sms’je naar het Vaticaan gestuurd om hun duidelijk te maken dat het celibaat zo langzamerhand kon worden opgeheven? Dat de priesters hun heilige genotsknots gezellig in een andere volwassene heen en weer mochten gaan bewegen. Dat is toch gezelliger dan zelf een beetje frunniken onder de kloosterdouche. Laat staan dat je aan gehandicapte kinderen gaat zitten. God is zelf toch ook ooit een gezonde jongen geweest? Persoonlijk vrees ik dat het schandaal veel groter is dan we tot nu toe vermoedden. Dat er maar een paar procent uit de beerput is gelekt en dat er veel en veel meer aan de hand is. Seks is de wortel van bijna al het kwaad op deze wereld en ik denk dat je met een verbod op dit vrolijke tijdverdrijf een leger aan zwaar gefrustreerden creëert. Sneue mannen, die zich als het donker wordt, buitensporig misdragen. Ik vond die vorige paus altijd al zo zielig. Zo gauw hij ergens landde ging hij op zijn knieën en begon hij het beton van het vliegveld te kussen. Dan moet je wel heel nooddruftig zijn, dacht ik altijd vol medelijden. Maar deze paus is natuurlijk nog veel zieliger. Als je het seksueel misbruiken van tweehonderd dove kinderen onbestraft laat dan wordt het tijd dat je door een roedel hitsige matrozen in een Romeins steegje even stevig wordt uitgewoond, waarna ze je in een SM-tent een dag of wat vastbinden aan een gloeiende paal. Het hardst heb ik deze week gelachen om die domme Simonis met zijn fijnzinnige wir haben es nicht gewusst. Ik vroeg hem later of hij Duits sprak zodat de oude Jopie Ratzinger hem kon begrijpen. Maar hij vertelde dat het een citaat van een van diens voorgangers was. Om precies te zijn Pius XII, de foute paus die binnen niet al te lange tijd zo goed als zeker heilig wordt verklaard. Wordt het niet hoog tijd dat die roomse Wilders zich eens op een veel fouter geloof gaat richten?
Oorgasme
Dus de doventolk bij het Journaal moest deze week met brede gebaren aan de hardhorende kijkers uitleggen dat de huidige paus Benedictus XVI in 1996, toen hij onder zijn meisjesnaam Joseph Ratzinger nog een ander baantje had, op de hoogte werd gebracht van seksueel misbruik van 200 dove kinderen door een Amerikaanse pedofiele zwartrok en dat hij daar vervolgens niets mee deed. Wat is het doventolkgebaar voor seksueel misbruik van dove kinderen? Moet de doventolk dan ook vies kijken? Obscene gebaren maken?
Wel interessant dat de huidige vertegenwoordiger van God op aarde toen niet reageerde op een brief van de aartsbisschop van Milwaukee. Die vroeg om ontslag van de enge Amerikaanse pedo, die geen enkele vorm van berouw toonde. Ratzinger liet gewoon niets van zich horen. Pas acht maanden later reageerde zijn toenmalige en huidige tweede man kardinaal Bertone met de mededeling dat er een geheim proces zou komen tegen de priester. Dat proces werd voortijdig stopgezet.
Hoe ik dat geheime proces voor me zie? Een stuk of wat van die opgewonden smeerpijen, die met rode konen en stuiterende toverballen genieten van de vunzige details, die door een van de mannen een beetje bronstig worden voorgelezen. Waarom ze het proces hebben stopgezet? Ik denk dat ze na het gulzig verorberen van de geile feiten hebben gedacht: wie zijn wij om dit te veroordelen? Waarschijnlijk heeft de vieze priester een bedankje van de mannen gekregen en ontving hij per kerende post de vraag of hij nog meer smulfeitjes had. Of dat hij een keer langs wilde komen. Misschien is de woordspeling aarsbisschop nog gemaakt.
Maar de paus deed in 1996 dus niks met een ontslagaanvraag voor een onbedaarlijke viespeuk, die zich jarenlang wellustig vergrepen had aan tweehonderd dove kinderen. Interessant gegeven. Is hij daarom door God uitgekozen om Hem te vertegenwoordigen op aarde? Houdt God zelf ook wel van kinderporno? God ziet volgens de gelovigen alles, dus ik vrees dat Hij al deze viezigheid lekker vindt. Anders had hij toch wel eens een geestelijk sms’je naar het Vaticaan gestuurd om hun duidelijk te maken dat het celibaat zo langzamerhand kon worden opgeheven? Dat de priesters hun heilige genotsknots gezellig in een andere volwassene heen en weer mochten gaan bewegen. Dat is toch gezelliger dan zelf een beetje frunniken onder de kloosterdouche. Laat staan dat je aan gehandicapte kinderen gaat zitten. God is zelf toch ook ooit een gezonde jongen geweest? Persoonlijk vrees ik dat het schandaal veel groter is dan we tot nu toe vermoedden. Dat er maar een paar procent uit de beerput is gelekt en dat er veel en veel meer aan de hand is. Seks is de wortel van bijna al het kwaad op deze wereld en ik denk dat je met een verbod op dit vrolijke tijdverdrijf een leger aan zwaar gefrustreerden creëert. Sneue mannen, die zich als het donker wordt, buitensporig misdragen. Ik vond die vorige paus altijd al zo zielig. Zo gauw hij ergens landde ging hij op zijn knieën en begon hij het beton van het vliegveld te kussen. Dan moet je wel heel nooddruftig zijn, dacht ik altijd vol medelijden. Maar deze paus is natuurlijk nog veel zieliger. Als je het seksueel misbruiken van tweehonderd dove kinderen onbestraft laat dan wordt het tijd dat je door een roedel hitsige matrozen in een Romeins steegje even stevig wordt uitgewoond, waarna ze je in een SM-tent een dag of wat vastbinden aan een gloeiende paal. Het hardst heb ik deze week gelachen om die domme Simonis met zijn fijnzinnige wir haben es nicht gewusst. Ik vroeg hem later of hij Duits sprak zodat de oude Jopie Ratzinger hem kon begrijpen. Maar hij vertelde dat het een citaat van een van diens voorgangers was. Om precies te zijn Pius XII, de foute paus die binnen niet al te lange tijd zo goed als zeker heilig wordt verklaard. Wordt het niet hoog tijd dat die roomse Wilders zich eens op een veel fouter geloof gaat richten?
Dank aan HDW die me op deze column attent maakte.
De Standaard - 'De vette jaren hebben we gehad'
...U hebt ook een song over Brussel opgenomen. Een pleidooi voor samenwerking en verdraagzaamheid.
"Ja, maar er groeit een nieuw racisme in Brussel. Iemand die een sandwich met hesp eet en daarom uitgekafferd wordt, dat hou je toch niet voor mogelijk?
De allochtonen staan nu tegenover elkaar en het is allemaal in het voordeel van extreem-rechts.
Die school in Anderlecht die moest sluiten... dat kan toch niet. De straat is van iedereen. Ik ben een beetje triestig over de toekomst.
Ik begrijp niet waarom de mensen niet op straat komen..."
Uit een interview met Arno, meer lezen? Klik op onderstaande link.
De Standaard - 'De vette jaren hebben we gehad'
"Ja, maar er groeit een nieuw racisme in Brussel. Iemand die een sandwich met hesp eet en daarom uitgekafferd wordt, dat hou je toch niet voor mogelijk?
De allochtonen staan nu tegenover elkaar en het is allemaal in het voordeel van extreem-rechts.
Die school in Anderlecht die moest sluiten... dat kan toch niet. De straat is van iedereen. Ik ben een beetje triestig over de toekomst.
Ik begrijp niet waarom de mensen niet op straat komen..."
Uit een interview met Arno, meer lezen? Klik op onderstaande link.
De Standaard - 'De vette jaren hebben we gehad'
Abonneren op:
Posts (Atom)